Bazen ellerim klavyeye ya da kaleme gittiğinde içimde inanılmaz bir yazma isteği uyanıyor. O anlarda beni engelleyen bir şey yoksa saatlerce bitap düşene kadar yazabileceğimi fark ediyorum. Ama bu anların çoğunda ya başka bir hayat meşgalesi çıkıyor ya da zihnimde fırtınalar çıkaran o yazma isteğine karşın zihnim yazacak hiçbir şey bulamıyor. Daha çocukken okuduğum kitapların etkisiyle bende yazmalıyım dediğimi hatırlıyorum. Kurulmuş o dünyalara özenip onları taklit ettiğim de kendi dünyamı kurmaya çalıştığım da birçok sefer oldu. Elimden henüz uzun bir roman çıkmamış olsa da çoğunu paylaşmadığım bir sürü hikaye filizlendi. Ve tabi hala beni bir köşede bekleyen onlarca taslak… Hayal gücüm hayatın gerçekleriyle zayıflamış olsa da içimdeki yazma isteği hiç zayıflamadı. Muhtemelen hiç yazar dahi olmayabilirim ya da bu yazdıklarım dahi hiçbir zaman okunmayabilir. Ama ben hep yazacağım arkamda bir iz bırakmak bu dünyada yaşadım diyebilmek için.